نیکوترین عادت تفکر است و حکمت زاده تفکر.
خانه » پروژه » روانشناسی و اجتماعی » دانلود پروژه مصرف مواد مخدر در ايران
دانلود پروژه مصرف مواد مخدر در ايران

دانلود پروژه مصرف مواد مخدر در ايران

مصرف مواد مخدر در ايران

فهرست مطالب
اعتیاد 9
وابستگی به مواد 10
معتاد 11
مواد مخدر 11
انواع مواد اعتياد آور و خواص آنها 12
1- الكل 14
2- باربيتوراتها و خواب آورها 15
3- مواد استنشاقي 15
4- مواد افيوني 16
ب- تحريك كننده ها 17
1- كوكائين 17
2- آمفتامينها 18
3- نيكوتين 18
4- كافئين 19
ج _ توهم زاها 20
1- فن سيكليدين 20
2- پسيلوسيبين 21
3- مكالين 21
4- LSD 21
4- حشيش و ماري جوانا 22
علل سوء مصرف مواد 23
ب – عوامل شخصیتی 24
ج – محیط اجتماعی 25
فشار دوستان و همسالان 26
طغیان علیه والدین 26
گریز از ناملایمات زندگی 26
آشفتگی عاطفی 27
بیگانگی یا طرد شدگی 27
ديدگاهها و نظرات سبب شناختي در مورد اعتياد و سوء مصرف مواد 32
2-1- مكانيزمهاي توارث پذيري 36
2- نظريات و تحقيقات مربوط به عوامل اجتماعي و فرهنگي 39
1-2- مكانيسم هاي بازخورد اجتماعي 41
2-2- عوامل خانوادگي 43
3-2- نفوذ و تاثير همسالان 44
4-2- محيطهاي اجتماعي كه مصرف مواد را حمايت مي كند 46
5-2) پايگاه اجتماعي- اقتصادي بعنوان يك عامل خطر 48
6-2) ملاحظات مربوط به سياست گذاريهاي اجتماعي 49
3) ديدگاههاي روان تحليل گري 50
1-4) رويكرد شرطي سازي كلاسيك به اعتياد و سؤمصرف مواد 56
2-4) رويكرد شرطي سازي كنشگر به اعتياد و سؤمصرف مواد 57
3-4) دلايل آغاز به مصرف مواد والكل از طرف رفتارگراها 58
4-4) مؤلفه هاي اعتياد از ديد رفتارگراها 59
5-4) رابطه ميان اعتياد و وابستگي بدني از ديد رفتارگراها 60
6-4) ترك و بازگشت از ديد رفتارگرايي 60
5) ديدگاه و نظريات شناختي و شناختي ـ اجتماعي 62
1-5) انتظارات، باورها و افكار فردي و اعتياد و سو ء مصرف مواد 63
3) ديدگاههاي روان تحليل گري 66
1-4) رويكرد شرطي سازي كلاسيك به اعتياد و سؤمصرف مواد 71
2-4) رويكرد شرطي سازي كنشگر به اعتياد و سؤمصرف مواد 72
3-4) دلايل آغاز به مصرف مواد والكل از طرف رفتارگراها 73
4-4) مؤلفه هاي اعتياد از ديد رفتارگراها 74
6-4) ترك و بازگشت از ديد رفتارگرايي 76
5) ديدگاه و نظريات شناختي و شناختي ـ اجتماعي 77
نگرش، مفاهيم، نظريه ها و رابطه رفتار و نگرش 78
1) تعريف نگرشها و عوامل مؤثر بر شكل گيري آنها 78
2) نظريه هاي مربوط به نگرشها و تغيير آنها 81
1-2) نظريه يادگيري 82
الف)انتقال پيام 83
ب) انتقال عاطفه 84
الف) نظريه توازن 85
1-3) نيرومندي نگرش و تأثير آن بر رفتار 88
4-3) پيوند و پيوستگي نگرشها و رفتار 91
5-3) برجستگي نگرشها و رفتار 92
7-3) فشارهاي موقعيتي و رابطه نگرشها و رفتار 94
نقش نگرشها، باورها و انتظارات در گرايش به مصرف مواد 95
1) نظريه تصميم يا مطلوبيت ذهني مورد انتظار 96
3) نقش و تأثير والدين و همسالان بر مصرف الكل و مواد 99
منابع 106
بشر از هفت هزار سال قبل، از وجود يك ماده مخدر قوي در خشخاش آگاه بوده و در لوحه هاي گلي متعلق به پنج هزار سال قبل از ميلاد كه از سومريان باقيمانده از ترياك نام برده شده است.
در حدود چهار هزار سال قبل از ميلاد، كشيدن ترياك در چين رايج بوده است. 1500 سال قبل از ميلاد، تخم خشخاش از مصر به يونان برده شد. يوناني ها ترياك را «اپيوم» ناميدند. پزشكان تركيباتي از ترياك را برا ي بيماريهاي مختلف جسمي و رواني تجويز مي كردند.
جالينوس دانشمند رومي، تركيبي از ترياك را« نوشدارو» ناميد و براي مداواي بيماريهاي مختلف از قبيل صرع، يرقان، سنگ كليه، بي خوابي، سرفه، تب و جذام از آن استفاده مي كرد.
در اغلب متون مريوط به اعتياد، توجهات تاريخي بيشتر محققان به مواد مخدر به ويژه ترياك متمركز بوده است. اين تمركز در حقيقت بيشتر ناشي از مسير تاريخي رشد و گسترش انواع مواد در اغلب كشورهاي غربي است، لذا چندان هم دور از واقعيت نيست كه تاريخچه اعتياد در ايران با مفهوم يا اصطلاح ترياك در هم تنيده شده باشد. در مورد چگونگي ورود ترياك به ايران نظرات متفاوتي مطح شده است گروهي از مورخين ورود ترياك را به ايران يادگار يورش اعراب دانسته و گفته اند : افيون يا كوكنار كه از دوران قديم به خشخاش معروف بوده و هم اكنون آن را ترياك مي نامند با حمله اعراب از مصر و عربستان به ايران آمده است و از همان دوران خوردن آن به عنوان يك عامل تسكين دهنده درده ها و ماده نيروبخش جسم و علاج بيخوابي رواج داشته است(آقابخشي، 1378).
در ايران باستان، در كتاب اوستا از گياه كانابيز(شاهدانه) به عنوان يك ماده بي حس كننده نام برده شده است لكن ايرانيان دوران قديم به مواد مخدر معتاد نبوده اند.
انگليسي ها بري گسترش سلطه طلبي خود نقش مهمي در ترويج استعمال ترياك در كشورهاي مختلف داشته اند.
در قرن 17 كشتي هاي تجاري انگليس اين متاع مضر را از خاور دور به ايران آورده و به درباريان هديه كردند و اكثر آنان را معتاد ساختند به تدريج به علت ازدياد معتادين و كمبود ترياك، كشت خشخاش در ايران در حوالي يزد آغاز شد و سپس كشت آن در قسمت مركزي و جنوبي كشور به حدي توسعه يافت كه در كشت غلات كمبود ايجاد شد. روشتائيان و كشاورزان بي خبر از عواقب وخيم آفت مذكور، به ترياك معتاد شدند. ترياك به عنوان داروي مسكن حتي به اطفال و نوزادان نيز تجويز مي گرديد(دانش، 1379).
در سال 929 هجري قمري، شاه طهماسب اول(از سلسله صفويه) به مبارزه با اعتياد اقدام و مقدار زيادي از ترياكهاي موجود در بار سلطنتي را از بين برد و بعد از او شاه عباش هم مبارزه با اعتياد ترياك را ادامه داد و مردم را از مضرات آن آگاه كرد و براي معتاديني كه ترك اعتياد نمي كردند كيفر تعيين و متخلفين را مجازات مي نمود ولي مبارزه مذكور در پيشگيري از اعتياد چندان ثمربخش نبود.
معتادين در قسمت اعظم ايران به خصوص در كرمان و خراسان و شهرها و روستاها وضع رقت باري داشتند.
در زمان سلطنت قاجاريه كشيدن ترياك جزو تجملات دربار محسوب مي شد و خريد و فروش ترياك در انحصار دولت و يكي از منابع درآمد كشور بود ايادي انگليس نيز مردم را به كشيدن ترياك تشويق مي كردند.
كابينه سيد ضياء الدين طباطبايي چند ماه بيشتر طول نكشيد با اينكه روز به روز بر تعداد معتادين به ترياك افزايش مي يافت ولي مبارزه با اعتياد به بوته فراموشي شپرده شد. خريد و فروش ترياك طبق قانون انحصاري دولتي ترياك مصوب 1307 به شرح زير تعيين گشت:
در جنگ جهاني دوم در 20 شهريور 1320 قواي بيگانگان(آمريكا، شوروي و انگليس) ايران را اشغال و سربازان انگليسي كه اكثرا از اتباع كشورهاي مستعمره انگليس در آسياه بودند انواع مختلف مواد مخدر را به ايران آورده و  جوانان را معتاد كردند و بر مشكلاتي كه ناشي از اعتياد ترياك بود افزوداند. (دانش، 1379).
در سال 1334 تعداد مصرف كنندگان مواد افيوني در ايران در حدود 5/1 ميليون نفر و مصرف روزانه ترياك دو تن و تعداد شيره كش خانه ها در تهران 4500 محل بوده است.
در سال 1337 هروئين به وسيله سوداگران بين المللي به ايران وارد و استعمال آن ابتداء در تهران و سپس در ساير نقاط كشور متداول گرديد. هروئين كه بي بو، كم حجم و استعمال آن ساده و به آساني قابل حمل و اثرش خيلي قوي تر از ترياك بود در بين جوانان كشور رواج يافت و بعضي از معتادين به ترياك نيز رفته رفته به استعمال هروئين روي آوردند.
به علت ازدياد تقاضا و قاچاق مواد مخدر از تركيه، افغانستان، پاكستان و ساير كشورها به ايران، ايادي امريكا به بهانه جلوگيري از خروج ارز و طلا، قانون اجازه كشت محدود خشخاش و صدور ترياك در 13 اسفند 1347 به تصويب رساندند. در ماده 2 اين قانون چنين مقرر گرديد: كليه معاملات(اعم از خارجي و داخلي و نگاهداري و تباري و حمل و نقل مواد افيوني(ترياك – شيره و ساير مشتقات آن)در انحصار دولت خواهد بود) و طبق ماده 4 همين قانون: «براي معتادين به ترياك و مشتقات آن كه سن آنها بيش از 60 سال متجاوز باشد و يا به علت كهولت و بيمار ترك اعتياد آنان تا مدتي مقدور شناخته نشود كارت سهميه براي تهيه مواد مخدر از مراكز فروش صادر خواهد شد».
كشاورزان به سرعت شروع به كشت خشخاش در مناطق وسيع نمودند قاچاقچيان نيز با تاسيس لابراتورهاي متعدد، ساختن هروئين را آغاز نمودند. كشيدن ترياك در محافل اشرافي با تشريفات مجلل تر از سابق رايج، اطفال معصوم و جوانان غافل به پرتگاه ذلت و مرگ تدريجي كشانده شدند(دانش، 1379).
كشت خشخاش تا سال 1324 هجري شمسي ادامه داشت و از آن سال به بعد ممنوع اعلام شد و اداره نظارت بر مواد مخدر بوجود آمد. با اين وجود اين امر موجب شد تا قاچاقچيان مواد مخدر را به بهاي گزافي به فروش اند و از اين راه استفاده سرشار و كلاني نصيب خود كنند، بطور اينكه حتي مقامات رسمي مملكتي هم دست اندركار قاچاق مواد مخدر شدند و با استفاده از مصونيت گمركي به حمل و نقل مواد به كشورهاي مختلف و داخل كشور پرداختند. از طرفي ديگر عدم همكاري و هماهنگي ساير كشورهاي همسايه نيز موجب شد كه اين تلاشهاي ظاهري نيز براي ريشه كن كردن مواد مخدر راه به جايي نبرد. اين امر موجب شد كه علاوه بر ترياك، ساير مواد افيوني و مواد مخدر به ايران سرازير شود و مواد پرخطرتري چون هروئين و مرفين كه از مشتقات ترياك هستند، مردم مستعد و در معرض خطر را به خود مبتلا كنند(وثوقي، 1376). هروئين كه تا سال 1339 در ايران بازار خوبي نداشت، درست يك سال پس از ممنوعيت كشت خشخاش، به همت يك داروساز ايراني از طريق آسمان به ايران آورده شد. ورود اين ماده و گسترش مصرف آن در كشور همانند ساير نقاط جهان نمود هاي اين معضل را در اجتماع بيشتر آشكار ساخت. در واقع ممنوعيت كشت خشخاش نه تنها اعتياد را از جامعه دور نكرد، بلكه موجب شد كه مواد مخدري كه خطرات و زيانهاي آنها با ترياك قابل مقايسه نبود در جامعه جا باز كنند. ناگفته نماند كه اولين لابراتور تهيه هروئين در ايران در سال 1334 تاسيس شد. در سال 1973 ميزان مواد مخدري كه از خريد و فروش ظاهرا غير قانوني بدست مي آمد، بطور قابل ملاحظه اي افزايش يافت و اولين كشف حشيش مايع در اين سال گزارش شده است. حمل مواد مخدر به داخل كشور با قافله هاي اسب، قاطر، شتر و خودرو و با كمك بعضي از عشاير مرزنشين در شرق كشور و همچنين بدليل دشواري در تامين امنيت مرزهاي طولاني و دوردست و وجود وضعيت طبيعي مناسب براي مخفي شدن باندهاي قاچاق از يك سو و پيگيري نكردن نيروهي مسئول از سوي ديگر، موجب مي شد كه اين امر به آساني و سهولت انجام پذيرد(آقابخشي، 1378).
اين مسير و روند تاريخي باعث افزايش گروه معتادين در سرتاسر ايران شد. اعتياد پس از پيروزي انقلاب اسلامي در بهمن 1357 نيز به خاطر فراهم آمدن بعضي از شرايط مساعد از جمله جنگ بين ايران و عراق، تحريم اقتصادي، افزايش بيكاري، گراني و تورم و ساير مشكلات اجتماعي نيز به اوج خود رسيد و آمار معتادين به طور سرسام آوري رو به افزايش نهاد(وثوقي، 1376).
در سال 1358 علاوه بر خريد و فروش مواد مخدر، مصرف آن نيز جرم محسوب شد و معتادين به عنوان مجرم دستگير و براي ترك و بازپروري به مراكز بازپروري و زندانها گسيل شدند. مروري بر آمارهاي رسمي معتادين رشد فزاينده اين پديده مخرب را نشان مي دهد .در حاي كه در سال 1354، رقم معتادين 000/400  نفر بود، نه سال بعد در سال 1363 وزارت بهداشت تعداد معتادين را 000/800 نفر اعلام مي دارد كه افزايش صد در صدي را نشان مي دهد(گل پرور، 1383).
تعداد معتادين در ايران طي سالهاي دهه 70 در حدود 000/200/1 تا 000/000/3 نفر برآورد شده است(مهريار و جزايري، 1376). اگر اين تعداد را صرفا بر مبناي تاثيراتي كه بر خانواده بجاي مي گذارند در نظر بگيريم، مي توانيم بگوئيم 000/200/1 تا 000/000/3 خانواده اكنون بطور جدي تحت تاثير اعتياد قرار دارند. بخش قابل توجهي از معنادين كشور نيز افراد متاهلي هستند كه همسر و فرزندان آنها، بطور مستقيم با اعتياد و پيامدهاي اجتماعي، اقتصادي و رواني آن مواجه هستند. بر اساس گزارشهاي رسمي منتشر شده تا سال 1378 در صد پذيرش بر حسب نوع ماده مورد مصرف به صورت زير بوده است: 69 درصد مصرف ترياك، 17درصد هروئين و 3 درصد حشيش. چنانچه از گزارشهاي مشهود است، عمده ترين درصد معتادين چه آناني كه در زندانها به سر مي برند و چه آناني كه در جامعه و احيانا به مراكز سرپايي و غير سرپايي مراجعه مي كنند، عمدتا مصرف كننده ترياك، هروئين و ديگر مشتقات ترياك مي باشند كه امروزه در طبقه مواد افيوني قرار مي گيرند (گل پرور، 1383).
اعتیاد
هر گونه وابستگی شدید روانی یا فیزیولوژیک ارگانیسم نسبت به یک ماده را اعتیاد می گویند. مشخصه اعتیاد، پیدایش سندرم ترک یا محرومیت است که هنگام قطع ناگهانی مواد ظاهر می گردد. به نظر می رسد که در فرد معتاد وجود ماده اعتیاد آور برای حفظ کارکرد طبیعی سلولی الزامی گردیده و قطع آن موجب دگرگونی فرایند های فیزیولوژیک و در نتیجه علائم محرومیت می شود(پورافکاری، 1376).
در سال 1964 سازمان بهداشت جهانی به این نتیجه رسید که اصطلاح اعتیاد، اصطلاحی علمی نیست و وابستگی به  مواد را به جای آن به کار برد(کاپلان و سادوک، 1998). علیرغم ارائه اصطلاح وابستگی مواد کلمه اعتیاد هنوز هم در منابع طبی و بین عوام رایج است و برای توصیف موارد زیر بکار می رود:
1- وابستگی روانی به ماده ای که رفتار مواد جویانه را موجب می گردد.
2- ناتوانی از قطع مواد به علت وابستگی جسمی به مواد و تحمل پیدا کردن به اثرات آن.
3- پسرفت سلامت جسمی و روانی در نتیجه سوء مصرف مستمر ماده.
وابستگی به مواد
وابستگی به مواد عبارت است از نشانگانی که با الگوی رفتاری استفاده از یک ماده یا مجموعه ای از مواد روان گردان ظاهر می شود به بیان دیگر تابلوی ضروری وابستگی به مواد شامل مجموعه ای از علایم شناختی، رفتاری و روان شناختی است که فرد علیرغم بروز مشکلات عدیده مربوط به مواد، مصرف مواد را ادامه می دهد. به عبارت دیگر، وابستگی به مواد مجموعه ای از پدیده های رفتاری، شناختی و روان شناختی را شامل می شود که در پی مصرف مکرر مواد روان گردان بوجود می آید. مشخصه های اساسی آن میل شدید به مصرف ماده، مشکلاتی در زمینه کنترل مصرف، یا فشاری در ادامه مصرف ماده علیرغم پیامد های مضر آن، بیش بهادادن به مصرف مواد در مقایسه با فعالیت های و مسئولیت های فردی،افزایش تحمل و بروز حالات محرومیت جسمی، است(کاپلان و سادوک، 2000).
مفهوم وابستگی مواد در ضمن چند دهه معانی رسمی بسیار و معانی معمولی فراوان داشته است. اساسا تعریف وابستگی از دو مفهوم استنباط شده است: وابستگی رفتاری و وابستگی جسمی.
وابستگی رفتاری بر فعالیت های مواد جویانه و قرائن مربوط به الگوهای مصرف بیمار گونه تاکید کرده است. وابستگی جسمانی بر اثرات جسمی(فیزیولوژیک) دوره های متعدد مصرف مواد تاکید نموده است. بطور اخص، آن دسته از تعاریف که بر وابستگی جسمی تاکید کرده اند در ملاک های طبقه بندی از وجود تحمل و اثرات ترک استفاده کرده اند.
ملاک های تشخیص وابستگی در DSM- IV   و ICD-10   مشابه و شامل میل شدید برای مصرف ماده، بی توجهی فزاینده به راههای دیگر کسب رضایت، پیدایش تحمل و حالت ترک فیزیکی می باشد. تحمل حالتی است که در آن، پس از تجویز مکرر، مواد تاثیر کمتری ایجاد می کنند. یا برای ایجاد همان تاثیر دوزهای فزاینده ضرورت می یابد . حالت ترک، گروهی علایم و نشانه ها است که به هنگام کاهش مقدار یا قطع مواد ظاهر شده و برای مدتی محدود دوام می یابد، ماهیت حالت ترک بستگی به طبقه ماده مورد استفاده دارد(گلدر و همکاران، 1998).
معتاد
واژه اعتیاد و معتاد تا حدودی به وابستگی ارتباط دارد. واژه معتاد بطور ضمنی مفهوم خاص و ناپسند و تحقیر آمیزی پیدا کرده است که مفهوم سوء مصرف مواد را به عنوان یک اختلال طبی نمی رساند. اعتیاد همچنین در کاریرد عوامانه مثل اعتیاد به تلویزیون، پول و غیره اهمیت خود را از دست داده است(کاپلان و سادوک، 1998) در مجموع، کسی است که در اثر مصرف مکرر و مداوم، متکی به مواد مخدر یا دارو شده است، به عبارت دیگر، قربانی هر نوع وابستگی یا روانی به مواد مخدر شناخته می شود و در صورتی که مواد به بدن وی نرسد اختلالات روانی و فیزیکی در او ایجاد می شود و رفتارهای جستجوی مواد از خود نشان خواهد داد(اقلمیا، 1379).
مواد مخدر
هر ماده ای که پس از وارد شدن به ارگانیزم بتواند بر یک یا چند عملکرد آن اثر بگذارد ماده مخدر است. البته لغت مخدر بصورت اصطلاحی به کار رفته است و مواد مخدر الزاما تخدیر کننده نیست. در حال حاضر اصطلاح مواد روان گردان اصطلاح مناسبی برای جایگزین مواد مخدر است.
پیچیدگی موضوع مصرف مواد غیر قانونی در اصطلاحات مربوط به آن بازتاب یافته است و به نظر می رسد که این اصطلاحات مرتبا با تشکیل شوراهای مختلف حرفه ای و دولتی تغییر می یابند. یکی از سوالات که مطرح می شود این است که چه نامی باید روی مواد تغییر دهنده مغز گذاشته شود. چاپ چهارم کتابچه تشخیصی و آماری اختلالات روانی(DSM- IV) آنها را مواد می نامد. در DSM- IV مفهوم مواد روان گردان شامل مواد شیمیایی موثر بر مغز نظیر حلال های آلی که ممکن است تعمدا یا سهوا خورد شود، نیست. مواد قانونی را نمی توان از مواد غیر قانونی تفکیک کرد. بسیاری از مواد قانونی نظیر مرفین اغلب با روش های غیر قانونی تهیه شده و برای مقاصد تجویز نشده، مصرف می شوند. واژه مواد در مجموع، بر واژه دارو ترجیح دارد، چون دارو تلویحا به معنای ماده شیمایی مصنوعی است، در حالی که بسیاری از مواد با الگوهای سوء مصرف طبیعی ارتباط دارند یا برای مصرف انسان تولید نشده اند(مانند چسب هواپیما) ( کاپلان و سادوک، 1998 )…….

برای خرید اطلاعات خود را وارد کنید
  • کلیه پرداخت های سایت از طریق درگاه بانک سامان انجام می گیرد.هر مرحله از خرید می توانید مشکل خود را با پشتیبان و فرم تماس با ما در جریان بگذارید در سریعترین زمان ممکن مشکل برطرف خواهد شد
  • پس از پرداخت وجه ، فایل محصول هم قابل دانلود می باشد و هم به ایمیل شما ارسال می گردد .
  • آدرس ایمیل را بدون www وارد نمایید و در صورت نداشتن ایمیل فایل به تلگرام شما ارسال خواهد شد .
  • در صورت داشتن هرگونه سوال و مشکل در پروسه خرید می توانید با پشتیبانی سایت تماس بگیرید.
  • پشتیبان سایت با شماره 09383646575 در هر لحظه همراه و پاسخگوی شماست
  • اشتراک گذاری مطلب

    راهنما

    » فراموش نکنید! بخش پشتیبانی مقاله آنلاین ، در همه ساعات همراه شماست

    اطلاعات ارتباطی ما پست الکترونیکی: Article.university@gmail.com

    تماس با پشتیبانی 09383646575

    برای سفارشتان از سایت ما کمال تشکر را داریم.

    از اینکه ما را انتخاب نمودید متشکریم.

    معادله فوق را حل نمایید *

    تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است